| |

يكصد فرق بين احكام مردان و زنان!!!

جابربن يزيد جعفى مى گويد: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود:
1 و 2 - بلند اذان و اقامه گفتن بر زنان در حضور اجنبى جايز نيست .
3 و 4 - رفتن زنان به نماز جمعه و جماعت مكروه است .
5 و 6 - عيادت مريض و تشييع جنازه بر زنان استحباب ندارد، ولى بر مردان مستحب مؤ كداست .
7 و 8 - بلند گفتن تلبيه در حين محرم شدن ، و هروله و دويدن در سعى بين صفا و مروه بر زنان لازم نيست .
9 و 10 - بوسيدن ...


شعبان ماه بسيار شريفي است، و به حضرت سيد انبيا(ص) منتسب
ميباشد، و آن حضرت همة اين ماه را روزه ميگرفت، و روزه آن را به
ماه رمضان متّصل مينمود، و ميفرمودند شعبان ماه من است، هر كه
يك روز از اين ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب ميشود. از امام صادق(ع)
روايت شده است: چون ماه شعبان ميرسيد حضرت زينالعابدين(ع) اصحاب
خود را جمع ميكرد و ميفرمود: اي اصحاب من. ميدانيد اين چه ماهي
است؟ اين ماه شعبان است، و حضرت رسول(ص) ميفرمايد شعبان ماه من
است، پس در اين ماه براي جلب محبّت پيغمبر خود، و براي تقرّب به سوي
پروردگار خويش، روزه بداريد، به خدايي كه جان عليبن الحسين(ع) به دست
قدرت اوست، سوگند ياد ميكنم از پدرم حسينبن علي(ع) شنيدم كه فرمود:
از اميرالمؤمنين(ع) شنيدم: هر كه شعبان را براي جلب محبّت پيامبر، و تقرّب
جستن به سوي خداوند روزه بدارد خداوند او را دوست بدارد، و در روز قيامت به
كرامتش نزديك نمايد، و بهشت را بر او واجب گرداند. شيخ از صفوان جمّال روايت
كرده است كه امام صادق(ع) به من فرمود: كساني را كه پيرامون و اطراف تو
هستند به روزة شعبان وادار كن. گفتم: فدايت شوم، مگر در فضيلت آن چيزي
ميبيني؟ فرمود: آري رسول خدا(ص) هرگاه هلال شعبان را ميديد، به منادي
دستور ميداد تا در مدينه ندا كنند: اي اهل مدينه، من از جانب رسول خدا(ص) به
سوي شما ارسال شدهام، آن حضرت ميفرمايد: آگاه باشيد، به درستي كه شعبان
ماه من است، خدا رحمت كند كسي را، كه مرا در ماه من ياري كند، يعني روزه بدارد
آن را، سپس امام صادق(ع) چنين گفت: اميرالمؤمنين(ع) ميفرمود: از هنگامي
كه شنيدم منادي رسول خدا(ص) در شعبان ندا داد، روزة شعبان از من فوت نشد، و
تا زماني كه زنده هستم به خواست خداوند از من فوت نخواهد شد. پس ميفرمود:
روزة دو ماه شعبان و رمضان ماية توبه و آمرزش خداست. اسماعيلبن عبدالخالق روايت
كرده است: نزد امام صادق(ع) بودم، ذكر روزة شعبان به ميان آمد، حضرت فرمود: در
فضيلت روزة شعبان چنين و چنان است، تا جايي كه انسان مرتكب قتل حرام ميشود،
پس چنانچه شعبان را روزه بدارد، اين روزه به او سود ميرساند، و به خواست خداوند
آمرزيده ميشود!
بعضي از اعمال مشترك اين ماه:
اوّل: هر روز هفتاد مرتبه بگويد: «أًستَغفِرُاللهَ وَ أَسأَلُهُ التَّوبَهَ»
دوم: هر روز هفتاد مرتبه بخواند: « أَستَغفِرُاللهَ الَّذي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الرَّحمنُ الرَّحيمُ
الحَيُّ القَيُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَيهِ». در بعضي روايات «الحيُّ القَيُّومُ» پيش از «الرَّحمنُ الرَّحيمُ» است،
و عمل به هر دو خوب است. و از روايات استفاده ميشود، كه بهترين دعاها و ذكرها
در اين ماه استغفار است، و هر كه در هر روز اين ماه هفتاد مرتبه استغفار كند، مانند
اين است كه در ماههاي ديگر هفتاد هزار مرتبه استغفار نمايد.
سوّم: در اين ماه صدقه بدهد، گرچه نصف دانة خرمايي باشد، تا حقتعالي بدن او را
بر آتش دوزخ حرام كند. از امام صادق(ع) نقل شده است كه از وجود مبارك ايشان
دربارة فضيلت روزة رجب سؤال كردند؟ فرمود: چرا از روزة شعبان غافل هستيد؟
راوي عرض كرد: يَابنَ رسولالله كسي كه يك روز از شعبان را روزه بدارد، چه ثوابي
دارد؟ فرمود: به خدا سوگند بهشت پاداش آن است، عرض كرد يَابنَ رسولالله بهترين
اعمال در اين ماه چيست؟ فرمود: صدقه و استغفار، هر كه در ماه شعبان صدقه دهد
حقتعالي آن را رشد و نموّ دهد همانگونه كه يكي از شما بچّه شترش را رشد ميدهد،
تا آن كه در قيامت، در حالي كه به اندازة كوه احد شده باشد به صاحبش باز گردد.
چهارم: در تمام اين ماه هزار مرتبه بگويد: «لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَ لا نَعْبُدُ إِلّا إيّاهٌ مٌخْلِصينَ لَهُ الدّينَ
وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ؛ معبودي جز خدا نيست، و نپرستيم جز او را، در حالي كه دين را براي
او خالص كرديم، گرچه مشركان را خوش نيايد».اين ذكر پاداش بسياري دارد، از جمله
اينكه در نامة عملش عبادت هزار ساله بنويسند.
پنجم: در هر پنجشنبة اين ماه دو ركعت نماز بجا آورد، در هر ركعت پس از سورة «حَمْد»
صد مرتبه «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» خوانده و بعد از سلام نماز صد مرتبه صلوات بفرستد، تا
حقتعالي هر حاجتي كه در امر دين و دنيا دارد روا كند، و نيز روزة هر پنجشنبه اين ماه
فضيلت بسيار دارد. روايت شده است كه در هر پنجشنبة ماه شعبان آسمانها را زينت
ميكنند، پس ملائكه عرض ميكنند، خداوندا! روزهداران اين روز را بيامرز، و دعاي آنان
را اجابت فرما. در خبر نبوي است: هر كه روز دوشنبه و پنجشنبة شعبان را روزه بدارد،
حقتعالي بيست حاجت از حوايج دنيا، و بيست حاجت از حوايج آخرتاو را برآورد.
ششم: در اين ماه بسيار صلوات فرست .
اگر شوهر از روی لجاجت و انتقام جويي از زن ، اجازة بيرون
رفتن از منزل را به او ندهد ، آيا اطاعت از او واجب است ؟
هر چند انتقام گيری و اذيت کردن از سوی مرد ،
بر خلاف اخلاق اسلامی است ؛ ولی اگر به هر جهت
اجازه ندهد ، زن بايد اطاعت کند .
مطابق با نظر آيات عظام :
امام (ره) ، فاضل ، بهجت ، خامنه ای ، صافی ،
مکارم ، تبريزی ، سيستانی ، نوری و وحيد .
فاضل : جامع المسائل ، ج1 ، س 1626 ؛
امام (ره) : استفتائات ، ج3 ،حقوق زوجيت ، س 10 و
دفاتر همة مراجع .
اگر شوهری ، همسرش را از صلة رحم- به ويژه ديدار
والدين - منع کند ، تکليف زن چيست ؟ آيا می تواند بدون
اجازة او به ديدار آنان برود ؟
خير ، نمی تواند بدون اجازة شوهر به ديدار آنان برود و صلة رحم
منحصر به رفت و آمد نيست ؛ بلکه با احوال پرسی و پيغام فرستادن از
طريق تلفن ، نامه و مانند آن نيز محقق می شود .
مطابق با نظر آيات عظام :
امام(ره) ، خامنه ای ، بهجت ، فاضل ، صافی ،
سيستانی ، مکارم ، وحيد ، نوری و تبريزی .
منابع :
امام (ره): تحرير الوسيله ، ج2 ، فصل فی القسم و النشوز و استفتائات ، ج3 ، سؤالات متفرقه ، س 90 ؛
فاضل : جامع المسائل ، ج1 ، س 1632 ؛ صافی : هدايه العباد ، ج 2 ، فصل فی القسم والنشوز ؛ سيستانی :
سايت ؛ تبريزی : استفتائات ، س 2189 و 1520 ؛ بهجت ، خامنه ای ، مکارم ، نوری ووحيد : دفتر .
در جايي که بيرون رفتن زن از منزل منافاتی با حق شوهر
نداشته باشد ( مانند اين که شوهر سر کار است ) ، آيا باز
اجازة او لازم است ؟
آری ، اجازة شوهر در اين فرض نيز لازم است .
مطابق با نظر آيات عظام :
امام(ره) ، خامنه ای ، بهجت ، فاضل ، صافی ، سيستانی ، وحيد و نوری .
منابع : توضيح المسائل مراجع ، م 2412 ؛ سيستانی : منهاج الصالحين ، ج2 ، م 337 و 338 ؛
وحيد : منهاج الصالحين ، ج 3 ، م 1407 ؛ نوری : استفتائات ، ج2 ، س 675 .
چه کنيم تا نماز صبح مان قضا نشود , چون گاهی
نمازمان قضا می شود و ما ناراحت می شويم ؟
آيت الله العظمی بهجت ( حفظه الله ) :
کسی که باقی نمازهايش را در اول وقت بخواند ,
خدا او را برای نماز صبح بيدار خواهد کرد .
منبع : صدای سخن عشق , ص 107 , با تأييد دفتر معظم له
گناهان كبيره عبارتند از هرگناهى كه وعده آتش و يا عقاب در
برابر آن وارد شده باشد و يا در اجتناب مردم از آن تشديد
عظيمى شده باشد و يا دليلى وارد شده باشد بر اينكه آن گناه از
بعض گناهان كبيره بزرگتر و يا مساوى آن است و يا عقل حكم كند
باينكه آن گناه كبيره است و يا در ارتكاز مردم متشرع اين باشد كه
فلان گناه كبيره است و يا نصى بر كبيره بودن آن گناه رسيده باشد.
و اينگونه گناهان بسيار است كه بعضى از آن ها در اينجا ذكر مى شود:
1 - نوميدى از رحمت خداى تعالى
2 - ايمنى از مكر و عقاب او
3 - دروغ بستن به خدا و يا رسول خدا صلى الله عليه وآله و
يا به اوصياء آن جناب عليهم السلام
4 - كشتن كسى كه خدايتعالى كشتن او را تحريم كرده و خونش
را محترم دانسته مگر آن كه جنبه قصاص و اجراء حدود الهى داشته باشد.
5 - عاق پدر و مادر شدن
6 - خوردن مال يتيم به ستم
7 - نسبت زنا به زنان پاكدامن دادن
8 - فرار از جنگ
9- قطع رحم
10 - سحر
11 - زنا
12 - لواط
13 - سرقت
14 - قسم دروغ
15 - كتمان شهادت
16 - شهادت به ناحق دادن
17 - عهد شكستن
18 - و حيف در وصيت
از ثلث وصيت كردن ))
19 - شراب نوشيدن
20 - ربا خوردن
21 - سحت
22 - قماربازى
23 - خوردن گوشت مردار و گوشت خوك و خون و گوشت هر
حيوانى كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن بوده باشند، مگر آن كه
ضرورت خوردن اين چند چيز را ايجاب كند.
24 - در كيل و وزن خيانت كردن
25 - رفتن و مهاجرت بمكانى كه در آن جا انجام
وظائف دينى ميسر نيست .
26 - ظالم را در ظلمش كمك كردن
27 - به كمك و پشتيبانى ظالم اعتماد داشتن
28 - حقوق ديگران را بدون هيچ عذرى نگهداشتن
29 - دروغ
30 - تكبر
31 - اسراف و ريخت و پاش كردن
32 - خيانت به امانات
33 - غيبت
34 - سخن چينى
35 - سرگرمى به لهو و لعب
36 - سبك شمردن حج و بى اعتنائى به آن
37 - ترك نماز
38 - ندادن زكوة
39 - اصرار بر گناهان كوچك .
اينها گناهان كبيره بود.
و اما شرك ورزيدن بخداى تعالى و انكار آن چه او بر
پيامبرش نازل كرده و محاربه با اولياء خدا از همه آن گناهان
بزرگتر است ولكن شمردن آن ها در اعداد گناهانى كه اجتناب از
آنها در عدالت معتبر است نوعى مسامحه
است (زيرا در حد كفر است ).
مساءله 1 - اصرارى كه گفتيم يكى از گناهان كبيره است
و باعث مى شود گناه صغيره كبيره شود عبارت است از
مداومت و ملازمت بر گناه صغيره بطورى كه بين چند
نوبت ارتكاب آن هيچ توبه اى فاصله نشود و بعيد نيست
داشتن تصميم بر تكرار گناهى كه كرده نيزاصرار باشد
هرچند كه فقط يك بار مرتكب شده باشد مخصوصا اگر اين تصميم
را در حال ارتكاب بار اول داشته باشد.
رک : تحرير الوسيله ، ج1 ، گفتار در شرايط امام جماعت
|
ترجمه فارسی استفتائات مقام معظم رهبری (بخش اول) |
احكام تقليد |
طهارت |
احكام نماز |
احكام روزه |
احكام خمس |
جهاد |
امر به معروف و نهى از منكر |
|
برخی تفاوتهای فتاوای امام خمینی(ره) با مقام معظم رهبری |
|
|